Przewodnik dla gości

NABOŻEŃSTWO

W każdą niedzielę spotykamy się, by słuchać nauczania opartego na Piśmie Świętym, oddawać Bogu cześć, dziękować mu i modlić się o siebie nawzajem. Regularnie wspominamy też śmierć i zmartwychwstanie Pana Jezusa dzieląc się chlebem i winem podczas Wieczerzy Pańskiej. To dla nas czas radosnego świętowania i okazja do spotkania dla całej społeczności.
Spotykamy się w każdą niedzielę o godz. 10:00.
Nasze nabożeństwa są otwarte dla wszystkich.

JAK DŁUGO TRWA NABOŻEŃSTWO?

Zwykle około dwóch godziny.

JAK WYGLĄDA NABOŻEŃSTWO?

Każde nabożeństwo wygląda nieco inaczej. Niewiele jest form liturgicznych, rzadko korzystamy z ustalonych wcześniej tekstów modlitw. Mimo to, można wyróżnić stałe elementy każdego nabożeństwa:

  • Śpiewanie pieśni, nazywane uwielbieniem

Przez muzykę i teksty pieśni, często oparte na fragmentach Biblii, rozważamy i ogłaszamy wielkość Boga, wyrażamy swoje emocje i wspólnie wyznajemy ważne prawdy wiary. Uwielbienie prowadzi zazwyczaj zespół muzyków, a teksty pieśni wyświetlane są na ekranie.

  • Modlitwa w różnych formach

Czasem modlitwę prowadzi pastor, starszy zboru, a inni w ciszy włączają się w jej treść. Czasem modlą się wszyscy na raz, swoimi słowami (modlitwa społeczna). Czasem uczestnicy nabożeństwa spontanicznie wznoszą krótkie, indywidualne modlitwy. Jedni modlą się w ciszy, inni głośno. Niektórzy siedzą, inni klęczą lub stoją, podnoszą lub składają ręce – każda forma modlitwy, która wypływa z autentycznego przeżywania Boga i nie zakłóca porządku nabożeństwa jest akceptowana. W modlitwach wyrażamy dziękczynienie, uwielbienie, pokutę i prośby. Osobiste prośby modlitewne można zgłaszać do punktu informacyjnego przed niedzielnym nabożeństwem lub kontaktując się z biurem kościoła.

  • Nauczanie (zwiastowanie Słowa Bożego)

To przede wszystkim kazanie, czyli wykład w oparciu o Biblię, wygłaszany przez pastora lub kaznodzieję. Często nabożeństwo rozpoczyna się też krótkim rozważaniem biblijnym, które inspiruje do uwielbienia i modlitwy. Wiele osób, przychodząc na nabożeństwo, przynosi własny egzemplarz Pisma Świętego, by śledzić przytaczane teksty. Niektórzy robią notatki. Spotkanie ze Słowem Bożym buduje wiarę, kształtuje charakter, konfrontuje z grzechem, dodaje nadziei i pociesza. Każde kazanie jest więc zadaniem, które możemy podjąć i pozwolić Bogu, by zmieniał nasze życie.

  • Wieczerza Pańska (komunia, eucharystia)

Raz w miesiącu (zwyczajowo w pierwszą niedzielę miesiąca) niedzielne nabożeństwo ma szczególny charakter i poświęcone jest wspominaniu śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa. Przyjmując z wdzięcznością chleb i wino, symbole złamanego ciała i przelanej krwi Chrystusa, utożsamiamy się ze zbawczym dziełem krzyża, przeżywamy Jego realną obecność i jedność wszystkich wierzących. Nie wierzymy natomiast, że chleb i wino przemieniają się w swej substancji w ciało i krew, ani nie uważamy, by podczas Wieczerzy ofiara krzyża była powtarzana. Wieczerza przyjmowana jest pod dwiema postaciami, ze względów higienicznych wino podajemy w indywidualnych kieliszkach. Warunkiem przystąpienia do wieczerzy jest przynależność do wspólnoty wierzących (niekoniecznie do Kościoła Zielonoświątkowego), czyli przeżycie osobistego nawrócenia i chrztu w wieku świadomym. Do wieczerzy nie przystępują również osoby uporczywie trwające w grzechu, do czasu ponownego pojednania z Bogiem.

  • Zbieranie ofiar na pracę Kościoła (kolekta)

Ofiary zbierane przez członków społeczności pozwalają na utrzymanie budynku i prowadzenie działalności ewangelizacyjnej, misyjnej oraz charytatywnej Kościoła. Goście nie są zobowiązani do składania żadnych ofiar. Domownicy, którzy czują się odpowiedzialni za funkcjonowanie wspólnoty, zgodnie z sumieniem i możliwościami, przekazują co miesiąc część swoich dochodów.

Inne elementy nabożeństw:

  • Świadectwo – ktoś z wiernych lub zaproszony gość opowiada o Bożym działaniu w swoim życiu
  • Chrzest – publiczne wyznanie wiary przez zanurzenie w wodzie. Kandydaci zgłaszają pastorowi pragnienie chrztu i uczestniczą w spotkaniach poświęconych podstawom chrześcijańskiego życia.
  • Błogosławieństwo dziecka – nie praktykujemy chrztu niemowląt, ale naśladując przykład Jezusa, błogosławimy dzieci.

Nieco inaczej wyglądają nabożeństwa okolicznościowe, np. ślubne lub pogrzebowe.

GDZIE SĄ DZIECI W CZASIE NABOŻEŃSTWA?

Dzieci w wieku 4-16 lat mogą uczestniczyć w tym czasie w zajęciach Szkoły Niedzielnej. Przez zabawy, piosenki i lekcje biblijne najmłodsi uczą się o Bogu. Zajęcia odbywają się pod opieką doświadczonych i przyjaznych katechetów.

ZBÓR, ZBOROWNIK, AGAPA, SIOSTRA, BRAT? NIE ROZUMIEM!

Każde środowisko posługuje się pewnym językiem, który dla innych może być niezrozumiały. Niektóre biblijne określenia też wymagają oswojenia. Staramy się nie używać dziwnych słów, ale jeśli nie rozumiesz o czym mówimy, nie bój się pytać!

Zbór (czyli zgromadzenie, wspólnota) to lokalna społeczność wierzących. To określenie przyjęte w kościołach ewangelicznych (podobnie jak parafia, gmina czy kongregacja w innych kościołach). Zborownik to potoczne określenie parafianina, członka zboru. Agapą nazywamy posiłek organizowany wspólnymi siłami (każdy stara się coś przynieść), organizowany w budynku kościelnym – podobnie praktykowali również pierwsi chrześcijanie. Jako wierzący ludzie wszyscy jesteśmy braćmi i siostrami, więc często zamiast „pan” i „pani”, mówi się „brat” i „siostra”, a do osób starszych także „ciocia” i „wujek”. To taki gest serdeczności.